Nadere info

GLP-1 analogen

Bij de glucose stofwisseling spelen naast insuline nog andere hormonen een rol, zoals is uitgelegd onder "Nadere info" van het eerste hoofdstuk.

Nog niet lang bekend zijn de incretines. Als reactie op eten stimuleren deze hormonen afkomstig uit de dunne darm de alvleesklier tot afgifte van insuline. Het incretine hormoon GLP-1 (glucagon-like peptide 1) remt ook de afgifte van glucagon, vertraagt het ledigen van de maag en vermindert de eetlust.

Bij type 2 diabetes blijken de effecten van incretines verminderd, wat de verwerking van glucose uit de voeding belemmert. Dat probleem kan worden aangepakt door de afbraak van incretine te remmen, of door de werking van incretine na te bootsen. Deze medicijnen worden zodoende GLP-1 analogen of agonisten genoemd. Zij worden toegediend als een injectie in de buikhuid, net als insuline, omdat ook dit hormoon door het maagsap wordt afgebroken.

Incretine-afbraak-remmers (DPP4-remmers) zijn als tabletten beschikbaar, zoals u kunt vinden onder "Meer over tabletten" bij de Nadere info van dit hoofdstuk.

De GLP-1 analogen dienen als aanvulling op de gebruikelijke glucoseverlagende tabletten, met name bij mensen met een fors overgewicht, of in combinatie met langwerkende insuline.
Deze middelen kunnen eenmaal daags, tweemaal daags of wekelijks worden gespoten:
  • Exenatide 2 maal daags (Byetta®)
  • Liraglutide 1 maal daags  (Victoza®)
  • Lixisenatide 1 maal daags (Luxumia®)
  • Exenatide 1 maal per week (Bydureon®)
  • Dulaglutide 1 maal per week (Trulicity®)

Voordelen boven insuline zijn dat zij vrijwel geen hypo's veroorzaken, en door remming van de eetlust wel vaak tot gewichtsdaling leiden. Misselijkheid en buikklachten zijn de meest voorkomende bijwerking, maar die verdwijnen naar ongeveer 2-3 weken. Om die reden wordt in de laagste dosering begonnen, en na 2-3 weken opgehoogd.

GLP-1 analogen zijn ook verkrijgbaar in combinatie met insuline, dan bevinden zich dus 2 medicijnen in 1 pen.