Complicaties

Diabetische nefropathie

De belangrijkste taak van de nieren is het verwijderen van afvalstoffen via de urine en het regelen van de zout- en vochtbalans. Dit gebeurt door middel van een filter. De nier bestaat uit zo'n miljoen filtertjes, opgebouwd uit piepkleine vaatkluwentjes met afvoerbuisjes naar de urine.

Langdurig verhoogde glucosewaarden beschadigen een belangrijk vlies in de filter. Daardoor kan eiwit in de urine lekken. Eiwit in de urine is vaak een vroeg teken van nier schade, maar kan ook een gevolg zijn van blaasontsteking.

De nier schade gaat in fasen van kwaad tot erger. In de eerste fase (dreigende nier schade) is het eiwitverlies nog klein en spreekt men van micro-albuminurie. Dan volgt aantoonbare nier schade met meer eiwitverlies (of macro-albuminurie), wat vrijwel altijd gepaard gaat met hoge bloeddruk. Verdere vaatschade in de filter leidt tot geleidelijke afname, en uiteindelijk verlies, van de nierfunctie.

Of, hoe snel en hoe ver nier schade zich ontwikkelt is afhankelijk van risicofactoren en al dan niet tijdige behandeling. De belangrijkste risicofactoren zijn: slechte glucoseregulatie, hoge bloeddruk en een erfelijke aanleg.

Klachten ontstaan pas laat, bij fors eiwitverlies en flink afgenomen nierfunctie. Diabetes is in de westerse wereld de belangrijkste oorzaak van nierfunctie verlies. Gelukkig komt het bij diabetes type 2 zelden tot een totaal verlies aan nierfunctie, al komt micro-albuminurie veel voor.

Door strikte glucose- en bloeddrukregulatie kunt u het ontstaan en de ontwikkeling van nier schade vertragen. Tijdige opsporing en behandeling met dieet en tabletten kan het eiwitverlies terugdringen en de nierfunctie sparen.