Nadere info module "Meer over neuropathie"

Onderzoek

Om vast te stellen of uw klachten worden veroorzaakt door neuropathie wordt de werking van de gevoels- en bewegingszenuwen aan uw voeten onderzocht. Schade aan de autonome zenuwen is moeilijker vast te stellen, maar autonome neuropathie en perifere neuropathie gaan vaak samen.

Bij het onderzoek naar zenuwschade wordt u gevraagd uw klachten in uw eigen woorden zo nauwkeurig mogelijk te beschrijven. Niet alleen wat u voelt, maar ook de duur, ernst en plaats, wanneer u er het meeste last van heeft, en wat u helpt om de klachten te verminderen.

Het lichamelijk onderzoek is vooral gericht op uw voeten, waar de afwijkingen beginnen. Eerst wat u kunt zien of voelen: is de huid droog of zweterig, warm of koud? Zijn er wondjes, eelt of blaren? Is er iets veranderd aan de stand van uw voet, is bijvoorbeeld sprake van klauwtenen of een doorgezakte voet? Of van zichtbaar spierverlies?

Het gevoel kan op verschillende manieren worden getest. Heel belangrijk is de test of u 'druk' ervaart. Daarvoor wordt een nylon draadje (een monofilament genoemd) loodrecht op de huid gedrukt. Met gesloten ogen geeft u aan of u dat voelt. De fijne tastzin kan worden getest met een watje op uw tenen, voeten en benen.

Met een speciale stemvork wordt getest of u een trilling voelt, eerst op de grote tenen. Zo niet, dan ook op enkels en scheenbenen. Zo nodig kan ook worden onderzocht of u het verschil tussen warm en koud kunt voelen.

Tenslotte wordt met een zogenaamde reflexhamer zachtjes op uw achillespees of knie getikt om te zien of u daarop reageert met een onwillekeurige beweging. Dat heet een reflex. De achillespeesreflex kan verdwijnen door diabetische neuropathie, maar ook bij het ouder worden.

Soms weet uw zorgverlener op grond van uw klachten en het lichamelijk onderzoek nog niet zeker of uw klachten worden veroorzaakt door neuropathie of door een andere aandoening. In dat geval kan aanvullend onderzoek worden verricht, waaronder bloedonderzoek. Bij pijn in de voetgewrichten worden soms röntgenfoto's van de voeten gemaakt. Ook een vaatonderzoek met geluidsgolven kan nuttig zijn.

Soms wordt het oordeel van een neuroloog gevraagd. Met een zogenaamd EMG (ElektroMyoGram) kan hij de functie van uw zenuwen onderzoeken. Deze test levert het beste bewijs voor een neuropathie, maar is zelden nodig.