Over op insuline - Barrières

Herkent u iets van de volgende uitspraken? "Spuiten?
Mij niet gezien!" - "Marie, die heeft erge diabetes, die spuit!" - "Insuline? Dat betekent altijd op tijd eten of je zakt in elkaar!" - "Insuline, terwijl ik zo vaak naar het buitenland moet? Dat zie ik niet zitten..."

Veel mensen zien op tegen het gebruik van insuline, en stellen de stap lang uit. Dat is erg jammer, want met betere glucosewaarden zult u zich meestal een stuk fitter voelen en hebt u bovendien minder kans op complicaties.

"Dat kan wel waar zijn", hoor ik u denken, "maar ik moet elke dag leven met dat geprik, en de kans op een hypo, en de regelmaat!"
Toegegeven, niémand vindt het echt leuk om te spuiten, en het zou dus mooi zijn als dat spuiten voorbij was.
Er wordt dan ook veel onderzoek gedaan naar andere vormen van insulinetoediening. Insuline is in de vorm van "pufjes" (zoals longpatiënten gebruiken) wel verkrijgbaar geweest, maar de nadelen bleken groter dan de voordelen, en de insuline-pufjes zijn weer verdwenen...
Oók waar is dat lage glucosewaarden erg vervelend en beangstigend kunnen zijn, en dat veel mensen er een hekel aan hebben niet altijd te kunnen eten en bewegen wat, hoe en wanneer ze maar willen ...

Maar soms berusten angsten en vooroordelen op verhalen uit vroeger tijden, toen insuline nog gespoten werd met dikke naalden en glazen spuiten... Toen mensen met diabetes weinig leerden over hun ziekte, en dokters insuline gebruikten als dreigement: "Afvallen en pillen slikken, anders moet u insuline spuiten!"

Toen we nog niet de steun hadden van zelfcontrole of HbA1c-bepaling, en toen we zelfs nog niet wisten dat complicaties met een goede glucoseregulatie kunnen worden uitgesteld of vermeden. Dus waarom zouden mensen daar in die tijd hun best voor doen? Geen wonder dat veel mensen met type 2 diabetes vroeger zo lang doorgingen met tabletten, om pas op insuline over te gaan als ze ernstig verzwakt waren door voortdurend hoge glucosewaarden, met alle klachten en complicaties vandien.

Maar, de tijden zijn veranderd! We weten nu dat tijdig starten met insuline veel leed kan voorkomen.

Wat zegt een lotgenoot?

De ernst van uw diabetes wordt niet bepaald door het gebruik van tabletten of insuline, of de hoeveelheid daarvan. De ernst hangt af van uw klachten en uw kans op complicaties.

Van voortdurend hoge glucosewaarden raakt u uitgeput. De kans op complicaties is hoger als hoge glucosewaarden en zaken als roken, hoge bloeddruk en overgewicht ónvoldoende worden aangepakt.

Al hebt u nog zo flink uw best gedaan, uw alvleesklier zal in de loop van de jaren steeds minder insuline maken. Als dat te weinig is geworden om uw bloedglucose met tabletten (of soms één van de incretine-mimetica) binnen de streefwaarden te houden, hebt u extra insuline nodig, ook op hogere leeftijd. Aan insuline toe zijn is geen straf voor wat u ooit niet goed deed, insuline is vaak gewoon nodig.

Niet alleen mensen met diabetes, maar ook zorgverleners hebben soms moeite met het overstappen op insuline. Ze kunnen opzien tegen de extra tijd die het hen kost, of zien de kans op een hypo als bezwaar. Ze hikken aan tegen gewichtstoename bij mensen die toch al te zwaar zijn, of kunnen het te lastig vinden voor oude mensen die alleen wonen. Of ze herinneren zich dat u ooit iets heeft gezegd als "ik hoef toch niet te spuiten?"

En zo kan het zijn dat u en uw zorgverlener elke keer weer een excuus vinden om eerst nóg beter aan afvallen of meer bewegen te werken. Of het toch nog eens proberen met een tabletje erbij, hoewel u daar bijwerkingen van kreeg. Voordat u er erg in heeft, blijft u het insulinegebruik samen uitstellen en loopt u wéér een jaar langer met te hoge glucose-waarden rond...

We hebben in ons land heldere richtlijnen, waarin deskundigen (zowel zorgverleners als mensen met diabetes) hebben vastgelegd wat goede diabeteszorg is. De richtlijnen worden regelmatig aangepast op basis van gegevens uit wetenschappelijk onderzoek. Zo wordt erin geadviseerd wanneer en hoe men het beste kan overgaan op insuline. Het werken met de richtlijnen heeft de laatste jaren al goede resultaten opgeleverd, en dat geeft hoop.

Een HbA1c onder de 53, met een gezonde leefstijl en tabletten als dat kan, maar met insuline als dat nodig is, verlaagt de kans op complicaties en draagt daarmee bij aan uw kwaliteit van leven.

Wat zegt een lotgenoot?