Autonome neuropathie

 tekenen die kunnen wijzen op
 autonome neuropathie:
 huid: meestal minder zweten
(droge huid), soms meer
 hart/vaten: duizeligheid bij opstaan;
versneld hartritme
 slokdarm: zuurbranden en pijn
 maag: opgeblazen gevoel, misselijkheid; sterke glucoseschommelingen
 darm: verstoping, soms (nachtelijke) diarree
 blaas: moeilijk (uit)plassen of incontinentie
 genitaliën: impotentie; droge vagina
 ook: "verminderd hypo-gevoel"

Autonome zenuwschade verstoort de zweet-productie in uw huid en de werking van uw inwendige organen.
Deze zenuwschade leidt in uw voeten tot een warme droge huid, vaak met kloofjes en uitgezette aders op de voetrug. U weet inmiddels dat dat bijdraagt aan het ontstaan van een voetzweer. Een enkele keer hebben mensen juist last van méér zweten dan normaal.

Autonome stoornissen kunnen in uw organen tot diverse klachten leiden, zoals u op het schema kunt zien. We bespreken ze zo stuk voor stuk.
Autonome schade kan ook een rol spelen bij het niet tijdig voelen aankomen van een hypo. We leggen dat uit bij de nadere info van het hoofdstuk Lage glucosewaarden.

Onderzoek wijst uit dat bij veel mensen met diabetes autonome stoornissen aantoonbaar zijn, vrijwel altijd in combinatie met de gevoelsstoornissen die we hebben besproken. Veel mensen merken er niets of nauwelijks wat van. Autonome schade begint sluipend in alle organen, en neemt geleidelijk toe.

Klachten ontstaan meestal in een latere fase. Veel mensen worden zich er pas van bewust als gerichte vragen worden gesteld naar de klachten en verschijnselen zoals beschreven in het schema. Die vragen horen bij de jaarcontrole van uw diabetes, met het doel eventuele stoornissen zo vroeg mogelijk vast te stellen.

Bij alle vormen van diabetische neuropathie (en dus ook bij autonome stoornissen) is een goede glucoseregulatie de beste manier om de schade en last te beperken.

Wat zegt een lotgenoot?


Afbeelding bloeddrukmetingHart en vaten

Schade aan de autonome zenuwen die de werking van uw hart en bloedvaten regelen beïnvloedt uw hartritme en uw bloeddruk, en vermindert het voelen van pijn als u hart-klachten hebt.

Het uit zich vaak het eerst als een snellere hartslag dan normaal in rust of als u slaapt, maar daar zult u niet veel van merken. Als u zich inspant hoort uw hartslag sneller te worden, en uw bloeddruk hoger. Bij autonome schade gebeurt dat niet, en dat kan één van de oorzaken zijn dat u zich minder kunt inspannen dan voorheen.

Als u opstaat van uw bed (van liggen direct naar staan) hoort uw bloeddruk niet te dalen. Bij autonome schade kan dat wél gebeuren. U kunt dat merken als een licht gevoel in het hoofd bij opstaan, of duizeligheid die het lopen kan bemoeilijken. Wij noemen dat verschijnsel: orthostatische hypotensie. Orthostatisch betekent: bij rechtop staan, en hypotensie: lage bloeddruk.

Het is door uw zorgverlener eenvoudig vast te stellen door uw bloeddruk te meten, eerst liggend, dan staand.
Een sterke bloeddrukdaling bij opstaan kan echter ook andere oorzaken hebben. Zo kan het optreden na een lange periode van bedrust, of bij gebruik van sommige bloeddruk-tabletten of anti-depressiva.
Er zijn diverse maatregelen die helpen om zo min mogelijk last te hebben van dat bloeddruk-probleem.

Autonome zenuwschade kan er toe leiden dat u de pijn van hartklachten niet goed voelt. Het verklaart ook waarom een hartinfarct bij iemand met diabetes soms niet direct wordt herkend, als het zonder de kenmerkende pijn op de borst verloopt. We spreken dan van een 'stil' infarct.

Als u moeite hebt met inspanning, met of zonder benauwd of drukkend gevoel op de borst, bespreek die klachten dan altijd met uw arts. Ook als u geen inspannings-gebonden klachten heeft is het verstandig om met uw huisarts te overleggen voordat u ineens flink gaat sporten of joggen of zoiets. Een sportkeuring kan een zinvol advies zijn.


Tekening maagdarmMaag en darm
Autonome neuropathie kan maag- en darm-klachten veroorzaken. Omdat maag- en darmklachten heel vaak voorkomen hóeft neuropathie niet de oorzaak van uw klachten te zijn, en wordt soms geen verband met uw diabetes gelegd. Het is belangrijk dat u en uw arts wél aan die mogelijkheid denken, zeker als geen andere oorzaak wordt gevonden.

Autonome zenuwschade heeft vooral een remmend effect op de bewegingen van het maagdarmkanaal.
In de slokdarm kan dat leiden tot zuurbranden, soms met pijn achter het borstbeen die lijkt op hartklachten.

Lastiger is de vertraagde maag-ontlediging, die gastroparese (ofwel maagverslapping) wordt genoemd. Het veroorzaakt niet alleen maagklachten, maar verstoort ook uw glucoseregulatie. Door de verstoorde maagbeweging wordt vast voedsel slecht gemengd en verteerd. Daardoor raakt de opname in het bloed van voedingsstoffen (zoals koolhydraten), maar ook van tabletten van slag.

De maagklachten bestaan uit een opgeblazen en vol gevoel, opboeren, misselijkheid, en soms braken van onverteerd voedsel. Sommige mensen hebben opvallend weinig last van deze klachten, terwijl de ontlediging wél gestoord is.

Te trage opname van koolhydraten kan sterk wisselende glucosewaarden veroorzaken. Als u insuline bij de maaltijden spuit kan een hypo optreden als de koolhydraten nog niet in het bloed zijn aangeland terwijl de insuline al werkt.

Omgekeerd kan de glucose later juist stijgen als de insuline al is uitgewerkt wanneer de koolhydraten eindelijk in het bloed worden opgenomen. Ook een vertraagde opname van glucose-verlagende tabletten in het bloed kan tot glucose-schommelingen leiden.

Een gestoorde maaglediging kan worden aangetoond door onderzoek met een radio-actieve testmaaltijd. Frequente zelfcontrole en aanpassing van uw medicatie (bv. kortwerkende insuline ná de maaltijd i.p.v. ervoor) zal helpen uw glucose-waarden goed te regelen.

Vertraagde beweging van de dikke darm leidt vaak tot verstopping. Diarree komt zelden voor, maar kan erg hinderlijk zijn, zeker als het gepaard gaat met verlies van ontlasting.

Uw klachten kunnen verminderen met een goede glucoseregulatie en aanpassing van uw voeding in overleg met uw diëtist. Sommige mensen hebben baat bij medicijnen die de maag- en darmlediging stimuleren.


Blaas en seksuele functies
Bij diabetes komt een gestoorde blaasfunctie door autonome zenuwschade vaak voor, vooral op hogere leeftijd. U merkt het aan moeilijk plassen, een minder krachtige straal en soms een gevoel niet helemaal uit te plassen. Als urine achterblijft heeft u meer kans op een blaasontsteking. Een overvolle blaas maakt dat u de plas laat lopen bij de geringste aandrang.
Veel drinken, blaastraining en medicijnen die de blaaslediging bevorderen kunnen de klachten verminderen. Heel soms is het nodig om de blaas zelf met een slangetje te legen.

Afbeelding knuffelende man en vrouwAutonome neuropathie is één van de factoren die uw seksleven kunnen verstoren. Meer over die factoren vindt u in het hoofdstuk "Leven met diabetes".
Seksuele opwinding is een reactie van de bloedvaten in de geslachtsorganen op prikkels die worden voortgeleid via het autonome zenuwstelsel. Bij mannen leidt opwinding tot het stijf worden van de penis (een erectie) en bij vrouwen tot het vochtig worden van de schede.

Het is bij diabetes vooral de combinatie van zenuwschade én vaatschade die leidt tot een verstoorde seksuele opwinding, en tot een erectiestoornis (ofwel impotentie) bij de man. Ook faalangst kan een rol spelen: "Ik heb diabetes, dus het lukt vast niet!". Soms is verkleving van de voorhuid als gevolg van schimmel-infecties de oorzaak.

50-60% van de mannen met diabetes heeft baat bij een erectiepil. De kans op effect is groter als de relatie met uw partner niets te wensen over laat, en als u in staat bent andere verstorende factoren zoveel mogelijk uit te schakelen. Het gebruik van erectiepillen in combinatie met een vaatverwijdend middel voor hartklachten kan gevaarlijk zijn, vraag dus uw huisarts om advies en een recept.

Hoewel sommige bloeddruktabletten de kans op impotentie zouden verhogen helpt staken ervan zelden. Als een erectiepil geen effect heeft zijn er andere hulpmiddelen, zoals een ring, een vacuümpomp of toediening van een vaatverwijdend middel in de penis. Soms biedt een penisprothese uitkomst.

Bij vrouwen met diabetes blijken seksuele problemen vooral samen te hangen met "geen zin hebben", en dat weer met depressiviteit. In een latere fase kan zenuwschade ook bij vrouwen leiden tot onvoldoende seksuele opwinding. Een glijmiddel kan de klachten van het niet vochtig worden van de schede opheffen.

 

Hebt u wat gehad aan deze pagina? Geef uw mening: 
Gemiddelde beoordeling gebaseerd op: (28 stemmen)


U kunt stichting DIEP laten weten wat u van de inhoud op deze pagina vindt. Met uw mening kunnen wij de inhoud van deze website continu bijwerken en verbeteren. Als deze inhoud u heel goed geholpen heeft dan geeft u 5 sterren, heeft deze inhoud u helemaal niet geholpen dan geeft u 1 ster. U kunt natuurlijk ook kiezen voor een aantal sterren tussen de 1 en de 5. Namens de stichting DIEP, hartelijk bedankt voor het geven van uw mening!

Als u wilt kunt u onderaan de pagina ook een boodschap achterlaten, klik op reactie toevoegen om dit te doen. Onze moderator bekijkt de reacties en behoudt zich het recht voor om reacties met ongepast taalgebruik of reacties die op een andere manier ongepast bevonden worden niet te plaatsen. Omdat de reacties afkomstig zijn van bezoekers is stichting DIEP niet verantwoordelijk voor onderstaande inhoud!

Reacties

sinds een jaar moet ik katheriseren en heb 21 jaar type 1 diabetes , al een half jaar komt er weinig tot geen urine meer uit de blaas door de katheter.
Ben naar de uroloog geweest en die keek in de blaas terwijl ik die dag al best veel gedronken had,conclusie geen urine in de blaas.
Ik heb in mijn verleden veel alcohol genuttigd kan dit een oorzaak zijn dat alles van binnen stuk is?.
Mijn bloedsuikers waren ook altijd heel moeilijk in te stellen altijd al vanaf het begin aan de hoge kant terwijl ik nu 40 ben.
Ik maak mij ernstige zorgen mensen gaan mij allemaal uit de weg , heb het idee dat ik naar urine stink terwijl niemand het zegt , ik ruik niets is dan de reactie.
Want via welke weg kunnen de afvalstoffen die mijn lichaam dan produceert dan het lichaam verlaten?.
Ik zie uit naar een reactie van u.
Met vr gr,G.J.

Stichting DIEP geeft op haar website geen persoonlijke adviezen. U kunt deze vraag het beste voorleggen bij de arts bij wie u onder behandeling bent.

Op advies van mijn homeopatische voedingsdeskundige ben ik naar mijn huisarts gegaan met zijn vraag, per brief,om extra Vitamine B toe te dienen. Hij vermoedde ontsteking in urineweg en/of darmstelsel.
Er word dus opnieuw doorverwezen naar bloedcontrole. Volgens het PROTOCOL zit ik net boven de onderste grens.
Niet nodig dus!!
Maar ik word wel doorgestuurd naar internist en cardioloog. Ik heb al meer dan 20 jaar DM II. Met zelfcontrole! De diabetesverpleegkundige beviel mij helemaal niet. Ik ben 83 jaar en geen dom kind.
Vertelt de Internist me bij het laatste bezoek: U mag wel extra Vitamines gebruiken. Verder is alles goed.
Na de fietstest van 8 minuten - bleek ik iets achter adem te zijn.
Kreeg bloedverdunner en Promocard voorgeschreven.
Kreeg- achteraf n.a.v. deze extra medicijnen - wanen etc. Dokterspost stelde voor de urine te laten testen bij de huisarts en ja, wat al lang eerder werd vermoed - een urinewegontsteking. Terwijl de urine ook gecontroleerd was in het ziekenhuis??? Was het nu zo bezwaarlijk om een extra dosis Vitamine B voor te schrijven?
Ja, omdat een Homeopatisch _Voedingsdeskundige het voorstelde. Schande - dat je dan door de PROTOCOLLEN wordt veroordeeld tot veel zwaardere medicijnen. Dit is mijn mening. en ik ben er nog steeds boos om.
Al 3 jaar ging alles goed.

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
CAPTCHA
Deze vraag wordt gebruikt om te controleren of u een menselijke bezoeker bent om zo spam te voorkomen.
Beeld-CAPTCHA
Voer de tekens in die op de afbeelding worden getoond.
Laatst aangepast op: 29/05/2013 - 22:37