Hoe ontstaat een hypo?

Afbeelding insuline penDiabetes is op zich een ziekte met verhoogde glucosewaarden. Alleen bij behandeling met bloedglucose-verlagende medicatie kan een hypo ontstaan. Bij behandeling met insuline komen hypo’s nogal eens voor, maar soms ook bij bepaalde tabletten. Hoe komt dat?

Bij iemand zonder diabetes wordt bij een dalend glucosegehalte (zoals na een tijd zonder eten of na een forse inspanning) de insuline-afgifte geremd. Bij gebruik van insuline of tabletten die de insuline-afgifte stimuleren werkt dat beveiligingsmechanisme echter niet. Dan kan er meer insuline in het bloed zijn dan nodig is voor het verwerken van de hoeveelheid bloedglucose op dat moment, met als gevolg een hypo.

Tabletten die de insuline-afgifte stimuleren zijn de zogenoemde S.U.-tabletten (zoals tolbutamide, glibenclamide, glimepiride en gliclazide) en ook repaglinide. Tabletten met een andere werking (zoals metformin of TZD’s) geven geen hypo’s. Ook bij GLP-1-therapie komen hypo’s zelden voor.

Een hypo ontstaat niet zomaar, meestal is er een bepaalde aanleiding of uitlokkende factor.

Zo kan een hypo ontstaan als u te weinig koolhydraten hebt gegeten, als u meer inspanning hebt verricht dan u had verwacht, of na fors alcohol-gebruik.

Het kan ook zijn dat u flink bent afgevallen zonder dat de dosis van uw medicatie tijdig is verlaagd. Zelfs per ongeluk teveel tabletten slikken of teveel insuline spuiten komt wel eens voor. Sommige insulinegebruikers neigen tot hypo’s bij stress of rond de menstruatie.

Hypo’s bij S.U.-gebruik zijn meestal niet ernstig of gevaarlijk, maar wel vervelend. Ernstige hypo’s komen bij S.U.-tabletten vrijwel alleen voor bij mensen op hoge leeftijd, met verminderde lever- of nier-functie, die tal van medicijnen gebruiken en slecht eten.

Het loont absoluut de moeite om bij een hypo na te gaan of er een uitlokkende factor was, zodat een volgende hypo wellicht kan worden vermeden.

 Wat zegt een lotgenoot?

Hebt u wat gehad aan deze pagina? Geef uw mening: 
Gemiddelde beoordeling gebaseerd op: (28 stemmen)


U kunt stichting DIEP laten weten wat u van de inhoud op deze pagina vindt. Met uw mening kunnen wij de inhoud van deze website continu bijwerken en verbeteren. Als deze inhoud u heel goed geholpen heeft dan geeft u 5 sterren, heeft deze inhoud u helemaal niet geholpen dan geeft u 1 ster. U kunt natuurlijk ook kiezen voor een aantal sterren tussen de 1 en de 5. Namens de stichting DIEP, hartelijk bedankt voor het geven van uw mening!

Als u wilt kunt u onderaan de pagina ook een boodschap achterlaten, klik op reactie toevoegen om dit te doen. Onze moderator bekijkt de reacties en behoudt zich het recht voor om reacties met ongepast taalgebruik of reacties die op een andere manier ongepast bevonden worden niet te plaatsen. Omdat de reacties afkomstig zijn van bezoekers is stichting DIEP niet verantwoordelijk voor onderstaande inhoud!

Reacties

even een reactie op metformine suiker tabletten.je kan last van de nieren krijgen als je deze medicijn gebruikt ik gebruik ze niet meer en voel mij beter dan met die medicijnen.

joke.

2 augustus 2015

Ik ben iemand met type 2, die ook diepe hypo's heeft gehad wegens een te grote inspanning zonder medicijnen te slikken, die oorzaken en gevolgen probeert te doorgronden van te veel en te weinig insuline aanmaak. Nergens heb ik tot nu toe "over het hele verhaal" sluitende verklaringen kunnen vinden over diverse oorzaken en gevolgtrekkingen. Zelfs dietisten missen volgens mij de clue af en toe. Men gaat in op deel problemen en komt zonder dat men beseft met tegenstrijdige conclusies op andere deel gebieden. Ik ben uiteraard dankbaar dat hierover zoveel gepubliceerd wordt, ook voor deze site, ook voor dit artikel.

Maar ook in dit artikel is een bepaalde conclusies niet onderbouwd en toegelicht, terwijl het juist zo cruciaal is om een volledig inzicht van het totale probleem te krijgen.

In dit artikel wordt bijvoorbeeld min of meer gesteld dat een gezond persoon die te weinig voedsel tot zich heeft genomen en/of te veel inspanning heeft gedaan ook een hypo zou kunnen (moeten) krijgen, maar dat dit niet gebeurt omdat de afgifte van insuline wordt afgeremd. En alleen bij (verkeerde) medicatie zou dat dan toch weer wel kunnen optreden.
Helaas kan ik het er niet mee eens zijn. Ook zonder medicatie kan een gezond persoon in zulk een situatie een hypo kunnen krijgen.

Dit is naar mijn persoonlijke mening wat er gebeurt met de daarbij behorende conclusies.
1) langdurige grote inspanning zonder voedsel heeft als gevolg lage bloedglucose omdat
a) de aanwezige glucose wordt verbruikt om de benodigde energie te leveren.
b) aanmaak van glucose uit vet opslag gaat te langzaam om de voldoende aanvullende glucose te leveren

conclusie 1 : glucose niveau wordt lager en lager, waardoor er uiteindelijk nog maar heel weinig energie aan de cellen kan worden geleverd, waardoor men een punt kan bereiken waardoor lopen, of zelfs staan, te veel wordt.Dit is eigenlijk een "normale" hypo.
oplossing 1 : De enige remedie is volledige absolute rust, zitten of nog beter liggen, waardoor de (langzame) aanmaak van glucose uit de vetopslag weer tot enige energie reserves in de spieren kan leiden. In mijn persoonlijke ervaringen kon het een uur (!) duren voor dat ik weer een stukje verder kon lopen.
oplossing 2 : Weet waar uw grenzen liggen en neem altijd een suikerklontje mee en slikt het op tijd in. Ook een suikerklontje heeft tijd nodig om tot energie te leiden.

conclusie 2: De noodzaak om een (verkeerde) medicatie de schuld van de hypo te geven begrijp ik niet. Natuurlijk kan een medicatie mogelijk de situatie verergeren en sneller tot hypo leiden, maar noodzakelijk is het niet. Ook zonder (verkeerde) medicatie kan een hypo op treden, zoals boven gesteld. Wielrenners en hardlopers (lange afstand) zijn wat dat betreft bekende voorbeelden.

conclusie 3: Er wordt gesteld dat bij lage (bloed)suiker de insuline wordt afgeremd waardoor een gezond persoon geen hypo zou hoeven te krijgen. Een grotere contradictie bestaat niet.
Een hypo wordt veroorzaakt door een tekort aan (bloed) glucose voor de cellen. Als de (aanmaak van) insuline daarnaast nogeens wordt afgeremd, komt er helemaal geen bloedsuiker meer bij de cellen, omdat de insuline juist de glucose naar de cellen moet vervoeren. Dit effect zou de hypo alleen maar versnellen en verergeren.

Ik ben echter maar een leek. Een ieder die geen leek op dit gebied is, en die het niet eens is met het bovenstaande, wordt vriendelijk verzocht eea gemotiveerd te corrigeren en toe te lichten. Ik leer graag. U bent welkom via cjpronk@hotmail.com

Ben het helemaal eens met C.J.Pronk: ik krijg ik een hypo als mijn bloedsuiker te laag is!
Zojuist voor de lunch een gevoel dat ik een migraine aanval zou krijgen: gestoord zicht en schitteringen zien. Géén beven/trillen/duizelig/zweten/onhandig wat ik anders meestal voel. Bloedsuiker was 4.2, dus hypo.Maar ik had ontbeten met havermout met honing en 2 bekers thee met stevia. Bij het opstaan was waarde 7.2, zeer ongebruikelijk voor mij! Al met al vreemd dus.
Maar lage bloedsuiker geeft mij altijd hypo, al kan de hoogte variëren.

na een aanvoelende hypo met een suikerwaarde van rond 4 gebruik ik 1 tabletje dex 4 en een krentenbol met kaas, in 10 minuten is de hypo verdwenen.

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
CAPTCHA
Deze vraag wordt gebruikt om te controleren of u een menselijke bezoeker bent om zo spam te voorkomen.
Beeld-CAPTCHA
Voer de tekens in die op de afbeelding worden getoond.
Laatst aangepast op: 29/05/2013 - 22:21