Behandeling en management - Het belang van controles - Controle van de glucoseregulatie

Hoe bloeddruk en gewicht worden gemeten weet u. Maar hoe meet je de glucose- of diabetesregulatie?

In de eerste plaats door bepaling van de bloedglucose: van driemaandelijks bij de huisarts of in het lab, tot wekelijks of dagelijks via zelfcontrole. Maar hoe vaak ook geprikt, glucosewaarden blijven moment-opnamen.

Door het lab kan in bloed uit een ader het zogenaamde "HbA1c" (of glyHb) worden bepaald. Het HbA1c blijkt een goed beeld te geven van de gemiddelde glucosewaarden in het bloed in de voorgaande 2-3 maanden.

Het HbA1c is een maat voor de kwaliteit van de diabetes-regulatie.

Zo noemen we de diabetes "goed geregeld" als de bloed-glucose om en nabij de normale waarden van 4 tot 9 mmol/l schommelt met een HbA1c onder de 53 mmol per mol. Dat is dan ook de algemene streefwaarde. Af en toe een hoge of lage bloedglucose is daarbij vaak niet te vermijden.

Bij een HbA1c tussen 53 en 69 is de diabetes "matig geregeld" en moet worden bekeken waar verbeter-acties mogelijk zijn. Soms wordt bewust gekozen voor een HbA1c rond 64 mmol per mol, bv. op hoge leeftijd, of als een bijkomende ziekte de levens-verwachting méér bepaalt dan de diabetes.

De diabetes is "slecht geregeld" als de glucosewaarden voortdurend aan de hoge kant zijn met een HbA1c boven de 69. Dat is een dringende reden om iets aan de behandeling te wijzigen.

Een fraai HbA1c wordt soms gevonden bij iemand die vaak te lage glucosewaarden of "hypo's" heeft. Dan is de diabetes natuurlijk ook niet goed geregeld, en moet er zeker wat worden verbeterd. Overigens is het HbA1c bij frequente hypo's meestal toch te hoog, omdat hypo's vaak gevolgd worden door te hoge glucose-waarden.

Het HbA1c-gehalte wordt ook gebruikt om groepen patiënten met elkaar te kunnen vergelijken. Zo blijkt een groep patiënten met een hoog HbA1c veel meer complicaties te ontwikkelen dan mensen met een lager HbA1c.